Zoals ik al vertelde ga ik met mijn grote liefde naar de andere kant van de wereld. Dat we het een en ander moeten voorbereiden lijkt dan ook logisch. We waren dus reisverslagen aan het lezen, mogelijke routes aan het bekijken, must see’s aan het zoeken, enz.

Las Vegas is één van de laatste haltes tijdens onze reis voor we in het eindstation San Francisco belanden. Las Vegas zal de meesten wel bekend in de oren klinken. Ocean’s Eleven, Twelve, Thirteen speelden zich allemaal af in het Bellaggio Hotel. Casino’s, The Strip, Venetië, Egypte, Parijs, Wedding Chapels… Ja, je vindt het allemaal Las Vegas. Vooral dat laatste vonden we interessant: trouwen in Las Vegas. We zagen het al helemaal zitten en het duurde dan ook niet lang voor we het ideale scenario gecreëerd hadden. Priester? Definitely Elvis, the King. Getuigen? Het koppel dat na ons komt. Trouwacte? Niet nodig, daar trouwen is toch onwettig dus al zeker geen problemen om later hier nog te trouwen. Klinkt allemaal heel leuk maaaaaar… we hadden bij dat laatste punt één ding over het hoofd gezien. Wie trouwt in Las Vegas kan natuurlijk nadien in België nog op een normale manier trouwen of je kan de papieren van Las Vegas wettig laten verklaren en dan geldt het huwelijk van ginder ook in dit land. Maar net daar wringt het schoentje. Ik wil niet trouwen! Toch niet in een Wedding Chapel! Het is duur (minimum 250 dollar) én een huwelijk is daar wel degelijk legaal. Ik vond het nu niet meteen spannend om in de USA man en vrouw te zijn en in België vriend en vriendin. Mijn partner dacht er enigzins anders over, hij werd vooral tegengehouden door de hoge prijs. Nu ja, mannen zeker?

Geen huwelijk in Las Vegas dus. Geef mij maar een standaard huwelijk in België. Een leuke kerk, veel vrienden en familie, een normale priester die werd aangeduid door de Katholieke Kerk en nadien natuurlijk een heus feest!