Filosofisch geluk

Menig filosoof, gediplomeerd of niet, heeft er zich het hoofd al over gebogen. Wat is geluk? En wat is gelukkig zijn? Ik denk het te weten maar kan het niet echt definiëren. Dat hoeft ook niet, want wat ben ik met een regeltje theorie als ik me op dit moment al helemaal gelukkig voel.

Ik werk samen met negen andere studenten aan een eindproject. Het is de laatste keer dat we met z’n allen én op deze school zullen samenwerken. Een moment om te koesteren, inderdaad. Het botert niet altijd goed, dat moet ik ook even toegeven. Je werkt met tien en moet elkaar ook een beetje aftasten. Toch heb ik enkele groepsleden gevonden waarmee het bijzonder goed klikt. Met K. werk ik al langer samen voor groepswerkjes. Of dat nu met twee, met zes of met tien is… we weten elkaar altijd te vinden. We werken perfect samen, zijn een geolied team. Ook voor dit project werken we weer samen en het is steeds lachen geblazen. Ook Z., heb ik beter leren kennen en ook met haar maken K en ik enorm veel plezier. Het is heerlijk om met deze mensen te kunnen samenwerken. We kunnen de slappe lach hebben maar evengoed serieus werken.

Ik besef hoe gelukkig ik ben. Voor hetzelfde geld zat ik met een stel zeurpieten opgezadeld. Ik voel me goed in het groepje en ben blij dat ik zoveel lach met deze mensen.

Naast dit ben ik ook heel gelukkig met mijn lieftallig liefje. Vanmorgen stapte hij op de tram en ik miste hem al bijna meteen :s en dat nadat we al 3.5 jaar samen zijn! Ik mis hem niet graag, maar geniet er aan de andere kant ook van dat ik hem na zoveel tijd nog daadwerkelijk mis. Ik kijk er altijd naar uit om hem te zien en ik hoop nog altijd om als 75-jarigen de eendjes in het park te gaan voederen met een homp brood dat we zelf niet meer opkrijgen omdat we de harde korsten niet meer kunnen eten! Romantisch beeld van oud worden, niet?