Flashback

Komende zaterdag zal ik de mooie leeftijd van 22 bereiken. Twee keer hetzelfde getalletje, het overkomt me maar om de 11 jaar natuurlijk. Nu ik bijna deze magische leeftijd bereik, vind ik het tijd voor een overzicht van het afgelopen jaar. Ik beloof om het kort te houden.

Ik ben een zomerskindje, dus begin ik mijn flashback ook in de zomer van 2007. Na zes weken hard (vakantie)werken en aanstormende tweede zits, vonden B. en ik het tijd voor een welverdiende vakantie. We trokken een weekje naar Luxor, Egypte en beleefden daar de mooiste reis die we tot nu toe samen gemaakt hebben.

Eens terug van onze reis wachtte ons een aangename verrassing met enkele onaangename bijwerkingen. B. en ik startten voor de reis onze eigen website op met een totaal nieuw concept. Die website werd in zowat alle media (tv, radio, kranten, tijdschriften, internet) besproken. Voor ons was dit niet echt wat we in gedachten hadden voor onze website. We wilden filmpjes voor vrienden en familie, niet voor heel Vlaanderen. Nu ja, zoiets hou je niet tegen natuurlijk. We haalden de voorpagina van Het Laatste Nieuws eind augustus en hebben daar nu mooie herinneringen aan. Mensen die ons project niet begrepen, hadden natuurlijk geen positief woord over voor ons. Op dat moment raakte me dat enorm, nu maakt het me niet uit wat anderen ervan denken.

Tijdens die hele storm in een glas water moest ik natuurlijk mijn examens in tweede zit tot een goed einde brengen. Ik stond op het punt om naar mijn allerlaatste jaar aan de hogeschool te gaan, geen tijd dus om steken te laten vallen. Gelukkig hoorde ik eind september dat ik geslaagd was en dat ik naar het laatste jaar zou gaan. Opdracht volbracht!

Dat laatste jaar werd er één van ups en downs. Er waren enorm veel opdrachten (een eindwerk, stage en project en veel lessen) en ik heb weinig van mijn laatste academiejaar kunnen genieten. Toch heb ik tijdens het project weer een heleboel echte vrienden leren kennen. ‘Mijn twee schatten’ van dienst waren K. en Z. Met hen in het bijzonder heb ik veel plezier gehad. Ons project heeft ons de nodige stress bezorgd maar mocht aan de andere kant toch ook een succes genoemd worden.

Na het afronden van het project zat het academiejaar er op. Daar stond ik dan ineens… een beetje onverwacht afgestudeerd, mét onderscheiding (voor de eerste keer in mijn leven). Gelukkig zit ik in een comfortabele postitie en kan ik deze zomer rustig vakantiewerk doen en uitkijken naar onze reis. Meteen na onze trip begin ik dan vast te werken bij een Gents communicatiebureau. Het was mijn eerste sollicitatie en ik had al meteen prijs, ik mocht beginnen. Ik kijk er ongelooflijk naar uit, al zit ik met gemengde gevoelens. Ik mis mijn maatjes nu al.

Zoals beloofd was dit mijn korte flashback. Vanaf nu kijk ik weer vooruit Zaterdag vier ik mijn 22ste verjaardag in het gezelschap van mijn grote liefde en onze families. Ik ben gelukkig.

Filosofisch geluk

Menig filosoof, gediplomeerd of niet, heeft er zich het hoofd al over gebogen. Wat is geluk? En wat is gelukkig zijn? Ik denk het te weten maar kan het niet echt definiëren. Dat hoeft ook niet, want wat ben ik met een regeltje theorie als ik me op dit moment al helemaal gelukkig voel.

Ik werk samen met negen andere studenten aan een eindproject. Het is de laatste keer dat we met z’n allen én op deze school zullen samenwerken. Een moment om te koesteren, inderdaad. Het botert niet altijd goed, dat moet ik ook even toegeven. Je werkt met tien en moet elkaar ook een beetje aftasten. Toch heb ik enkele groepsleden gevonden waarmee het bijzonder goed klikt. Met K. werk ik al langer samen voor groepswerkjes. Of dat nu met twee, met zes of met tien is… we weten elkaar altijd te vinden. We werken perfect samen, zijn een geolied team. Ook voor dit project werken we weer samen en het is steeds lachen geblazen. Ook Z., heb ik beter leren kennen en ook met haar maken K en ik enorm veel plezier. Het is heerlijk om met deze mensen te kunnen samenwerken. We kunnen de slappe lach hebben maar evengoed serieus werken.

Ik besef hoe gelukkig ik ben. Voor hetzelfde geld zat ik met een stel zeurpieten opgezadeld. Ik voel me goed in het groepje en ben blij dat ik zoveel lach met deze mensen.

Naast dit ben ik ook heel gelukkig met mijn lieftallig liefje. Vanmorgen stapte hij op de tram en ik miste hem al bijna meteen :s en dat nadat we al 3.5 jaar samen zijn! Ik mis hem niet graag, maar geniet er aan de andere kant ook van dat ik hem na zoveel tijd nog daadwerkelijk mis. Ik kijk er altijd naar uit om hem te zien en ik hoop nog altijd om als 75-jarigen de eendjes in het park te gaan voederen met een homp brood dat we zelf niet meer opkrijgen omdat we de harde korsten niet meer kunnen eten! Romantisch beeld van oud worden, niet?

Nekka Nacht

Gisterenavond ging ik met mijn lieftallige wederhelft en zijn zus naar Nekka Nacht in het Sportpaleis. We hadden gratis tickets dus vond ik dat het ideale moment om de sfeer rond Nekka Nacht zelf op te snuiven. Niet dat ik alle weken ga, maar normaal gezien rijd ik tot in Merksem en neem ik daar de tram… parkeerprobleem opgelost. Mijn grote liefde en zijn zus hadden het niet zo begrepen op dit plan en ik moet eerlijk zeggen dat ik misschien toch ook liever richting Sportpaleis reed zonder tussenkomst van een tram. Zo gezegd, zo gedaan. Met z’n drietjes zaten we in de auto, de trip verliep vlot tot we aan de brug van het Sportpaleis kwamen. Geen stress, ik zou wel een plaats vinden op de parking. NIET DUS! De hele parking was voorbehouden dus ik moest op zoek naar een andere plaats. Dat is géén evidentie he! Ik sprak meteen een agente aan die de frustratie blijkbaar op mijn gezicht kon aflezen. Ze raadde me vriendelijk aan om de brug nogmaals over te rijden en te parkeren naast het kanaal. Ok, brug terug over en parkeren aan het kanaal. Gelukt, nu nog even wandelen tot we binnen konden.

Eens gezeten duurde het welgeteld 5 (!) minuten voor ik ruzie had met een buurman. Ik ben geen ruziemaker, kan zelfs best veel verdragen voor ik uit mijn vel schiet. Ik zat in het rode vak, blok 148, rij 29, stoel 5. Stoel 6 was vrij want ik had een ticket op overschot, handig want dan zat ik niet naast een vreemde. Twee minuten later komt er een oudere man naast mij zitten die beweert dat dit vak 149 was. De buren aan de andere kant bevestigden dat dit wel degelijk vak 148 was, maar dat wilde deze meneer niet geloven. Hij ging daar met mij in discussie, zei dat ik mij niet moest moeien, dat dit 149 was en dat ik het anders zelf maar moest aftrappen. Ok ja… daar had ik geen antwoord op en ik had geen zin in een verpeste avond.

Genieten dan maar. Bart Peeters was de gastpresentator van Nekka. Normaal gezien hou ik niet zo van hem, het lijkt altijd alsof hij springbonen gegeten heeft of met vlooien zit. Hij is écht wel te actief. Toen ik hem gisteren bezig zag had hij ook van die opstoten maar het was niet storend, hij deed het zelfs heel erg goed. Ook de muziek, die ik anders eigenlijk niet beluister, viel heel goed mee! Ronny Mosuse, Axl Peleman, Raymond Van Het Groenewoud, Ramses Shaffy en vele anderen brachten goede nummers.

Dit alles klinkt te mooi om waar te zijn en dat was het ook. Iedereen weet dat je in het Sportpaleis nogal dicht op elkaar zit. Wat er voor, achter of naast je gebeurt heb je meteen gezien. Voor ons zat een mama, een papa en een koppeltje (dochter en schoonzoon vermoedde ik). Wat er zich toen afspeelde hou je echter niet voor mogelijk. Het koppel kreeg ruzie en de jongen besloot om ter plaats, tijdens MIJN Nekka Nacht, de relatie tot een einde te brengen. Hij trapte het af en het meisje bleef lekker meeshaken. Wat daar de reden voor was weet ik niet. Was het omdat ze haar vriend een dramaking vindt of omdat ze het hele concert met haar gsm aan het opnemen was? Mij een raadsel. Tot aan het einde van de eerste helft bleef het rustig, maar daarna begonnen ook mama en papa zich te moeien en was het hek helemaal van de dam.

Denk je dat mijn avontuur er al op zit? Lees nog even verder want er komt nog wat. H., een vriendin, klas- en dorpsgenoot had ook een ticket kunnen bemachtigen. Tijdens de pauze belde ze me om te zeggen dat ze in het gele vak zat. Bleek dat toch wel récht tegenover mijn plaats te zijn zeker! Zij zag me niet dus nam ik een rood lichtje en besloot ik er even mee te zwaaien zodat ook H. me kon lokaliseren. Opzet geslaagd, wel met een paar kwade blikken van de buurman. Ook H. zond nog eens een signaal naar mij zodat ik zeker wist dat zij daar zat. Hilarisch, maar nu wisten we tenminste waar we zaten.

Concert gedaan, terug naar huis. Bij mij is dat altijd moeilijker dan het lijkt. Ik kon de parking niet verlaten langs de kant waar ik er was opgegaan, dus ik moest een hele route volgen langs het kanaal. Om de één of andere bizarre reden reed ik daar helemaal alleen. Kilometerslang reed ik om 12 uur ’s nachts langs dat donkere industrieterrein. Toen kwam ik opeens een verkeersbord tegen dat tenminste eens een dorpsnamen vermeldde. Mits een grote omweg (dank u stomme parking!) raakte ik dan toch veilig terug thuis.

Een geslaagde avond, bed in en misschien volgend jaar terug!

Hello world!

Toepasselijker dan dit kan een titel niet zijn. Al ben ik natuurlijk al blij als ik een select publiek kan opbouwen i.p.v. de wereld die meeleest.

Het is dan eindelijk zover… ik heb een WordPress blog. Ik ben geen leek, helemaal niet. Ik blog al enkele jaren maar de uitdaging lonkte en kijk nu, ik beheer zowaar mijn eigen WordPress blog.

Kreeft. Wat een rare naam voor een blog, I know! Ik heb tien minuten namen zitten ingeven die een beetje anoniem bleven maar alles was al ingenomen door voorgangers. Ik kan hen dat natuurlijk niet kwalijk nemen. Ik ben geboren in juli en ben dus een kreeft… je hoeft niet veel langer na te denken om te weten waar mijn inspiratie voor de naam van dit blog vandaan kwam.

Wat kan je hier vinden? Wel, ik ben 21 en sta op het punt om heel belangrijke beslissingen te nemen. Ik zit in mijn laatste jaar aan de hogeschool en begin binnenkort mijn zoektocht naar werk. Al 3.5 jaar ben ik happy in love en het ziet er gelukkig niet naar uit dat dit zal veranderen. Eens ik werk en centjes verdien wil ik graag gaan samenwonen.

Wat je hier te lezen zult krijgen zal uiteenlopend zijn. Mooie momenten, minder mooie momenten, belevingen van mij, enz.

Veel leesplezier!